ابو على جبّايى ( متوفاى 235 ه . ق ) كه قول تحريف را به شيعهء اماميه نسبت داده بياوريم ، آن‌جا كه مىگويد : « همهء نيش و سرزنشها كه روانهء قائلان به تغيير و تبديل قرآن ساختى متوجه عثمان مىشود چرا كه - به اجماع مسلمانان - عثمان همهء مردم را به اين مصحف شريف فراخواند و مصحفهاى ديگر را تحريف شده اعلام كرد و همه را سوزاند ، پس اگر عثمان اعتراف نداشت كه قرآن از ناحيهء صحابه دچار تبديل و دگرگونى شده ، مصحف تحريف‌شده‌اى نبود بلكه همه مساوى بودند [ و نيازى به سوزاندن نداشت ] . با اين حساب ، چه كسانى مدّعى اختلاف و دگرگونى قرآنند ؟ پيداست شما و گذشتگانتان نه شيعيان كه شما آنان را رافضى مىناميد ، زيرا در مذهب ما معلوم و مسلم مىباشد كه قرآن كتابى يگانه است كه از سوى خداى يكتا نازل شده ، همان‌طور كه بزرگ پيشواى ما حضرت جعفر بن محمّد ، امام صادق عليه السّلام فرموده است . و بايد به او گفت : تو در تفسير خود ادّعا مىكنى كه « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم » جزو قرآن نيست و آن را آيه‌اى از قرآن نمىدانى . بنابراين - به پندار شما - 113 آيه در قرآن زيادى بوده و جزء قرآن نيست و خيال مىكنيد عثمان براى جداسازى سوره‌ها از هم در آغاز هر سوره « بسم الله » را ثبت كرد . اكنون اى ابو على ! آيا اين سخنان اعتراف به اين مطلب نيست كه خود شما كلماتى به قرآن افزوده‌ايد كه جزو قرآن و آيات آن نبوده است ؟ » « 1 » * * * به‌هرحال آنها مردمى بودند كه درگذشتند و خوب و بد گفتار و رفتارشان مربوط به خودشان مىشود . چه شده است كه در عصر حاضر مردمى متمدّن ، بىپروا و كوركورانه از آنان پيروى كرده در نتيجه ، يك امت اسلامى بزرگ و

--> ( 1 ) . سعد السعود ، صص 144 - 145 .